Türk Medeni Kanunu’na göre boşanma nedenleri özel ve genel olarak ikiye ayrılır. Özel boşanma nedenleri, kanunda tek tek sayılmış ve ispatlandığında boşanmaya kesin olarak yol açabilen durumlardır:
- Zina (aldatma)
- Hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış
- Suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme
- Terk (en az 6 ay süreyle)
- Akıl hastalığı (evlilik hayatını çekilmez kılacak derecede ve iyileşme imkânı yoksa)
Bu özel nedenlerin dışında bir de tarafların iletişim kurmalarının, anlaşmalarının ve birlikte yaşamalarının artık imkansız hale gelmiş olması, evlilik birliğinin taraflar için çekilmez bir duruma dönüşmesi şeklinde tanımlayabileceğimiz ve halk dilinde “şiddetli geçimsizlik” olarak ifade edilen genel boşanma nedeni vardır ki Yargıtay bu başlığı kendi uygulamaları ve içtihatları ile doldurmakta ve bize yol göstermektedir.
Yargıtay’ın boşanma nedeni olarak kabul ettiği durumlardan bazıları şöyledir:
- Eşin hakaret ve küçük düşürücü lakaplar takması (örneğin “aptal, şişko, işe yaramaz” gibi sürekli tekrarlanan sözler), eşi adının dışında “şşşt, hey, aloo!” gibi nidalarla çağırmak, başkalarının yanında eşe iğneleyici şakalar yapmak, boşanma sebebi sayılmıştır.
- Sosyal medyada uygunsuz yazışmalar, karşı cinsten arkadaşlarla eşin haberi yahut onayı olmadan görüşme, kişisel telefona flört uygulamalarının yüklenmesi (fiili aldatma olmasa bile sadakatsizlik olarak değerlendirilmiştir).
- Eşin ev işlerini tamamen reddetmesi veya sürekli hor görmesi evlilik birliğini çekilmez kılacak davranış kabul edilmiştir. Bu durum, her iki cinsiyet için de geçerlidir.
- Aşırı kıskançlık ve takip (eşin sürekli telefonunu kontrol etmek, iş yerine gitmek) boşanma sebebi olarak görülmüştür.
- Küçük gibi görünen fiziksel şiddet eylemleri (tokat, itme, boğaz sıkma gibi) tek sefer bile olsa “hayata kast ve pek kötü muamele” kapsamında değerlendirilmiştir. Bu bağlamda bu eylemler, özel boşanma sebeplerinden sayılacaktır.
- Kayınvalide/kayınpeder/görümce vs. baskısına sessiz kalmak da eşin kusuru sayılmıştır.
